Krukay Chinese

เรียนรู้ภาษาจีน เรียนรู้วัฒนธรรม


เหมยหลันฟางมีชื่อเสียงได้อย่างไ

%e0%b9%81%e0%b8%9b%e0%b8%a5%e0%b8%88%e0%b8%b5%e0%b8%99%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a1

เหมยหลันฟางมีชื่อเสียงได้อย่างไร?

เหมยหลันฟาง ปรมาจารย์ด้านการแสดงอุปรากรจีนที่มีชื่อเสียง เขาเป็นผู้ก่อตั้งสำนักเหมย และยังเคยดำรงตำแหน่งประธานสมาคมงิ้วปักกิ่งแห่งประเทศจีนและสมาคมวิจัยละครเพลงแห่งประเทศจีน เหมยหลันฟางมีชื่อเดิมว่าเหมยหลัน(梅澜) ภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่เมืองไท่ชวน(泰川)ในมณฑลเจียงซู(江苏) เขาเติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่มีชื่อเสียงด้านการแสดง เหมยหลันฟางเป็นคนที่มีไหวพริบและความพากเพียร เขาเริ่มฝึกงิ้วตั้งแต่อายุ 8 ปี ได้ขึ้นแสดงบนเวทีตอนอายุ 10 ปี และเริ่มมีชื่อเสียงด้วยอายุเพียงแค่ 14 ปี เขาพากเพียรศึกษาและพัฒนาฝีมือการแสดงงิ้วอยู่ตลอดเวลา นอกจากนี้เขายังมีความรอบรู้เกี่ยวกับศิลปะงิ้วปักกิ่งอย่างลึกซึ้ง จนสามารถสร้างสรรค์รูปแบบของสำนักเหมยได้ด้วยตัวเอง เหมยหลันฟางยังได้แวะเวียนไปแสดงตามประเทศต่างๆหลายต่อหลายครั้ง สร้างคุณูปการให้กับการออกสู่ประชาคมโลกของงิ้วปักกิ่ง ถ้าอย่างนั้น เหมยหลันฟางมีชื่อเสียงได้อย่างไรกัน

เรื่องนี้เริ่มจากหนิวจื่อโฮ่ว(牛子厚) เศรษฐีในมณฑลจี๋หลิน(吉林)
หนิวจื่อโฮ่ว เป็นพ่อค้ารายใหญ่ที่มีสมบัติมากมายมหาศาลในสมัยนั้น เขาชื่นชอบและสนใจงิ้วปักกิ่งอย่างมาก เมื่อเขาจัดงานเลี้ยง ก็มักจะเชิญคณะงิ้วปักกิ่งมาแสดงที่งานเพื่อสร้างความสนุกสนาน ในปี1901 หนิวจื้อโฮ่วได้เชิญคณะงิ้วปักกิ่ง“ซื่อสี่ปัน” (四喜班) จากปักกิ่งมาแสดงเป็นพิเศษ เพื่ออวยพรวันเกิดให้กับแม่ของเขา หนิวจื่อโฮ่วได้พูดคุยกับเย่ชุนซั่น(叶春善) ผู้รับบทตัวละครฝ่ายบู๊และฝ่ายบุ๋นของคณะ และตัดสินใจลงทุนก่อตั้ง “โรงเรียนฝึกนักแสดง” ขึ้นมา โดยจะอาศัยการเฟ้นหาลูกศิษย์ในเมืองปักกิ่ง(北京) จากเย่ชุนซั่น และจะหมุนเวียนการแสดงที่เมืองปักกิ่งกับเมืองจี๋หลิน 2 เมือง สร้างความคึกคักให้กับกิจกรรมทางวัฒนธรรมของเมืองจี๋หลิน เย่ชุนซั่นเห็นด้วยกับความคิดนี้อย่างมาก หลังจากกลับไปที่เมืองปักกิ่ง เขาก็จัดตั้งคณะงิ้วปักกิ่งขึ้นมา แล้วนำชื่อลูกชายทั้งสามคนของหนิวจื่อโฮ่วที่มีชื่อว่าสี่กุ้ย(喜贵)เหลียนกุ้ย(连贵) และเฉิงกุ้ย(成贵) มารวมกันตั้งเป็นชื่อคณะงิ้วปักกิ่ง“สี่เหลียนเฉิง”(“喜连成”)

เย่ชุนซั่นมีฝีมือการแสดงที่ดีมากและยังเป็นคนที่มีอุปนิสัยตรงไปตรงมา เขาอบรมลูกศิษย์ด้วยความตั้งอกตั้งใจ ทำให้คณะงิ้วปักกิ่ง“สี่เหลียนเฉิง” มีชื่อเสียงไปทั่วเมืองปักกิ่งอย่างรวดเร็วเหมยหลันฟางในวัยหนุ่มก็ฝึกงิ้วปักกิ่งที่คณะนี้ ในตอนนั้นเขาใช้ชื่อว่าเหมยสี่ฉวิน(梅喜群)เหมยเฉี่ยวหลิง(梅巧玲)พ่อของเหมยหลันฟางเองก็เป็น 1 ใน “13 นักแสดงที่มีชื่อเสียงของยุคโถงกวง” (同光十三绝) เหมยหลันฟางจึงได้รับการกล่อมเกลาทางศิลปะมาตั้งแต่เล็กๆ ในวัยเด็กเขาก็มีพรสวรรค์ด้านการแสดงแล้ว เขาเริ่มฝึกงิ้วตั้งแต่อายุ 8 ปี และได้ขึ้นแสดงบนเวทีตั้งแต่อายุ 10 ปี เหมยหลันฟางมายังคณะงิ้วปักกิ่ง “สี่เหลียนเฉิง” ที่เต็มไปด้วยนักแสดงที่มีชื่อเสียง เขาเข้ามาขอคำแนะนำอย่างถ่อมตัว และตั้งใจฝึกฝนอย่างพากเพียร ทำให้เขาได้รับความรักจากเย่ชุนซั่นอย่างมาก ในปี 1908 เย่ชุนซั่นนำคณะงิ้วปักกิ่ง “สี่เหลียนเฉิง” ไปแสดงที่เมืองจี๋หลิน หนิวจื่อโฮ่วให้ความสนใจการแสดงบทนางของเหมยหลันฟางมาก เขาเห็นว่าเหมยหลันฟางมีพื้นฐานความชำนาญที่ดี มีจิตใจที่งดงาม และยังคิดอีกว่าต่อไปในอนาคตเขาจะต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน หนิวจื่อโฮ่วสอบถามความเป็นมาของเหมยหลันฟางจากเย่ชุนซั่น จึงรู้ว่าเหมยหลันฟางเกิดมาในใครอบครัวนักแสดง เขาจึงกำชับให้เย่ชุนซั่นฝึกฝนเหมยหลันฟางเป็นพิเศษ เพื่อช่วยให้เขามีชื่อเสียงขึ้นมาในเร็ววันเย่ชุนซั่นตั้งใจวางตัวให้เหมยหลันฟางในวัย 14 ปี รับบทเป็นงูเขียวเสี่ยวชิง(青蛇) ตัวประกอบหลักในเรื่อง “ตำนานนางพญางูขาว”(《白蛇传》) การแสดงของเหมยหลันฟางประสบความสำเร็จมาก ทำให้หนิวจื่อโฮ่วรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง เขาคิดว่าชื่อเหมยสี่ฉวินยังโด่งดังไม่พอ จึงตั้งชื่อให้ใหม่เป็น “เหมยหลันฟาง” แล้วยังช่วยประชาสัมพันธ์ให้อย่างยิ่งใหญ่ ทำให้ชื่อ “เหมยหลันฟาง” ดังเป็นพลุแตกขึ้นมาในหมู่คนที่หลงใหลในงิ้วปักกิ่ง ระหว่างทางที่คณะงิ้วปักกิ่ง “สี่เหลียนเฉิง” เดินทางกลับจากเมืองจี๋หลินไปยังเมืองปักกิ่ง เหมยหลันฟางได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี ผู้คนต่างแย่งกันมุงดูท่วงทีที่สง่างามของนักแสดงที่มีชื่อเสียงผู้นี้ เมื่อกลับถึงปักกิ่ง เหมยหลันฟางก็ได้กลายเป็นนักแสดงงิ้วปักกิ่งที่โด่งดังมากในขณะนั้น และหนิวจื่อโฮ่วเองก็ได้กลายเป็นแมวมองผู้สร้างชื่อเสียงให้กับนักแสดงเช่นเดียวกัน

หลังจากที่เหมยหลันฟางมีชื่อเสียงขึ้นมาแล้ว เขาก็เข้มงวดต่อตนเอง ตั้งใจศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับศิลปะการแสดงงิ้วปักกิ่งอย่างมุมานะบากบั่น ไม่หยุดสร้างสรรค์และพัฒนาฝีมือการแสดงบทตัวละครนาง ทำให้เกิดเป็นศิลปะ “สำนักเหมย” ที่มีรูปแบบโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ การแสดงของเหมยหลันฟางมุ่งแสวงหาหนทางการพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น ทำให้ศิลปะการแสดงงิ้วปักกิ่งสมบูรณ์แบบมากขึ้นในทุกๆวัน และยังสร้างคุณูปการให้กับการออกสู่ประชาคมโลกของศิลปะงิ้วปักกิ่ง ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1915 เหมยหลันฟางได้รับการแนะนำให้เข้าร่วมงานเลี้ยงเชื่อมความสัมพันธ์ไมตรีที่จัดขึ้นอย่างใหญ่โตโดยกระทรวงต่างประเทศ เพื่อแสดงงิ้วปักกิ่งเรื่อง “เทพธิดาฉางเอ๋อสู่ดวงจันทร์” (《嫦娥奔月》) ให้รุ่ยเอินซือ(芮恩斯) เอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศจีนและคณะได้รับชม ชาวอเมริกันที่เพิ่งเคยชมงิ้วปักกิ่งเป็นครั้งแรกต่างก็ประทับใจฝีมือการแสดงขั้นสูงของเหมยหลันฟาง พวกเขาอดไม่ได้ที่จะชื่มชมว่าประเทศจีนก็มีศิลปะการแสดงที่ยอดเยี่ยมจนทำให้ผู้ชมตาโตด้วยความตะลึง หลังงานเลี้ยงจบลง ชื่อเสียงของเหมยหลันฟางก็ได้รับการยกย่องในหมู่ชาวต่างชาติ เอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศฟิลิปปินส์และอันนันในสหราชอาณาจักรก็เคยรับชมการแสดงของเหมยหลันฟาง พวกเขาต่างเอ่ยชมกันไม่หยุดปาก ฐากูร(泰戈尔) ยอดกวีของอินเดียก็ชื่นชอบศิลปะการแสดงงิ้วปักกิ่งของเหมยหลันฟางเช่นกัน

ในปี 1930 เหมยหลันฟางตอบรับคำเชิญให้ไปแสดงเชื่อมความสัมพันธ์ไมตรีที่สหรัฐอเมริกา ในขณะที่สหรัฐอเมริกาในตอนนั้นกำลังประสบปัญหาวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นทั่วโลกเหมยหลันฟางจึงเกิดความกังวลว่าจะแสดงได้ไม่ถูกใจผู้ชม คาดไม่ถึงว่าการแสดงของเขาที่บรอดเวย์ในเมืองนิวยอร์กสหรัฐอเมริกาจะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ชาวอเมริกันต่างประทับใจในฝีมือการแสดงที่ยอดเยี่ยมของเขา จุดกระแสความอยากรู้อยากเห็นอย่างมากเกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรมตะวันออก และพวกเขายังชื่นชมในความลึกซึ้งของศิลปะงิ้วปักกิ่งของจีนอีกด้วย บัตรชมการแสดงของเหมยหลันฟางขายดีจนหมดเกลี้ยง ราคาบัตรผีสูงถึง 16 ดอลล่าร์สหรัฐ นอกจากนี้เหมยหลันฟางยังได้รับปริญญาดุษดีบัณฑิตกิตติมศักดิ์สาขาวรรณคดีจากมหาวิทยาลัยเซาท์เทิร์นแคลิฟอเนียร์ และ Bowmore faculty หลังจากนั้น เหมยหลันฟางยังมีโอกาสได้ไปแสดงที่ประเทศญี่ปุ่น ประเทศฝรั่งเศส ประเทศเยอรมนี สหราชอาณาจักร ประเทศอิตาลี และสหภาพโซเวียต สร้างความฮือฮาไปทั่วในเวลานั้น ตอนที่เหมยหลันฟางไปแสดงที่สหภาพโซเวียตสตาลิน(斯大林) ประมุขผู้นำคนสำคัญของสหภาพโซเวียตก็ได้ไปชมการแสดงนั้นด้วยเช่นกัน นักประพันธ์ชื่อดังกอร์กี(高尔基) และตอลสตอย(托尔斯泰) ได้ประเมินค่าศิลปะการแสดงของเหมยหลันฟางไว้สูงมาก ทั่วทั้งเมืองมอสโกต่างก็พูดถึงเหมยหลันฟางผู้เป็นปรมาจารย์ด้านศิลปะการแสดงงิ้วปักกิ่ง เหมยหลันฟางเป็นความภาคภูมิใจของวงการงิ้วปักกิ่งที่สร้างคุณูปการให้กับการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมตะวันออกกับตะวันตก และส่งเสริมศิลปะงิ้วปักกิ่งให้ออกสู่ประชาคมโลก นอกจากนี้เขายังเป็นปรมาจารย์ด้านศิลปะการแสดงงิ้วปักกิ่งที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลกอีกด้วย

ที่มา:王长安. “梅兰芳是怎样成名的.”中国历史名人悬案全破译, 841-844. 北京:中国戏剧出版社, 2003.