Krukay Chinese

เรียนรู้ภาษาจีน เรียนรู้วัฒนธรรม


ผันกู่เบิกฟ้า

盘古开天地的故事
传说在天地还没有开辟以前,有一个不知道为何物的东西,没有七窍,它叫做帝江(也有人叫他混沌),他的样子如同一个没有洞的口袋一样,它有两个好友一个叫倏一个叫忽。有一天,倏和忽商量为帝江凿开七窍,帝江同意了。倏和忽用了七天为帝江凿开了七窍,但是帝江却因为凿七窍死了。 
  帝江死后,它的肚子里出现了一个人,名字叫盘古。帝江的精气变成了以后的黄帝。
  盘古在这个“大口袋”中一直酣睡了约18000年后醒来,发现周围一团黑暗,当他睁开朦胧的睡眼时,眼前除了黑暗还是黑暗。他想伸展一下筋骨,但“鸡蛋”紧紧包裹着身子,他感到浑身燥热不堪,呼吸非常困难。天哪!这该死的地方!
  盘古不能想象可以在这种环境中忍辱地生存下去。他火冒三丈,勃然大怒,于是他拔下自己一颗牙齿,把它变成威力巨大的神斧,抡起来用力向周围劈砍。
  “哗啦啦啦……”一阵巨响过后,“鸡蛋”中一股清新的气体散发开来,飘飘扬扬升到高处,变成天空;另外一些浑浊的东西缓缓下沉,变成大地。从此,混沌不分的宇宙一变而为天和地,不再是漆黑一片。人置身其中,只觉得神清气爽。
  天空高远,大地辽阔。但盘古没有被胜利冲昏头脑,他担心天地会重新合在一起,于是叉开双脚,稳稳地踩在地上,高高昂起头颅,顶住天空,然后施展法术,身体在一天之内变化九次。每当盘古的身体长高一尺,天空就随之增高一尺,大地也向下增厚一尺。
  经过一万八千多年的努力,盘古变成一位顶天立地的巨人,而天空也升得高不可及,大地也变得厚实无比。天越来越高,地越来越厚,盘古的身体长得有90000里那么长了。
  盘古仍不罢休,继续施展法术,不知又过了多少年,天终于不能再高了,地也不能再厚了。
  这时,盘古已耗尽全身力气,他缓缓睁开双眼,满怀深情地望了望自己亲手开辟的天地。
  啊!太伟大了,自己竟然创造出这样一个崭新的世界!从此,天地间的万物再也不会生活在黑暗中了。
  盘古长长地吐出一口气,慢慢地躺在地上,闭上沉重的眼皮,与世长辞了。
  伟大的英雄死了,但他的遗体并没有消失:
  盘古临死前,他嘴里呼出的气变成了春风和天空的云雾;声音变成了天空的雷霆;盘古的左眼变成太阳,照耀大地;右眼变成浩洁的月亮,给夜晚带来光明;千万缕头发变成颗颗星星,点缀美丽的夜空;鲜血变成江河湖海,奔腾不息;肌肉变成千里沃野,供万物生存;骨骼变成树木花草,供人们欣赏;筋脉变成了道路;牙齿变成石头和金属,供人们使用;精髓变成明亮的珍珠,供人们收藏;汗水变成雨露,滋润禾苗;呼出的空气变成轻风和白云,汇成美丽的人间风光;盘古倒下时,他的头化作了东岳泰山(在山东),他的脚化作了西岳华山(在陕西),他的左臂化作南岳衡山(在湖南),他的右臂化作北岳恒山(在山西),他的腹部化作了中岳嵩山(在河南)。传说盘古的精灵魂魄也在他死后变成了人类。所以,都说人类是世上的万物之灵。
盘古生前完成开天辟地的伟大业绩,死后永远留给后人无穷无尽的宝藏,成为中华民族崇拜的英雄。
ที่มา : http://www.quangushi.com/zgsh/5.html

นิทานเรื่อง ผานกู่ผู้สร้างฟ้าดิน
เล่ากันมาว่าก่อนที่ท้องฟ้าและโลกจะถูกสร้าง มีสิ่งสิ่งหนึ่งที่ไม่รู้เหตุผลของสรรพสิ่ง ไม่มีหูตาจมูกปาก มันถูกเรียกว่าตี้เจียง (บางคนก็เรียกมันว่าหุ้นตุ้น) ลักษณะเขาเหมือนกับกระสอบถุงหนึ่งที่ไม่มีรู มันมีเพื่อนสนิท 2 คน คนหนึ่งชื่อ ชู อีกคนชื่อ ฮู มาวันหนึ่งชูและฮูคุยกันเรื่องให้ตี้เจียงเปิดหูตาจมูกปาก ตี้เจียงก็เห็นด้วย ชูและฮูได้ใช้เวลาเจ็ดวันเพื่อเจาะรูทั้งเจ็ดรู้ แต่ว่าตี้เจียงก็ปฏิเสธเพราะว่าการเปิดรูทั้งเจ็ดจะทำให้ตาย
​หลังจากตี้เจียงตาย ท้องของเขาก็มีคนคนหนึ่งโผล่ออกมา ชื่อว่า ผานกู่ จิตวิญญาณของตี้เจียงได้กลายเป็นพระเจ้าหวงในภายหลัง
ผานกู่นอนหลับสนิทอยู่ใน “กระสอบใบใหญ่” เป็นเวลาประมาณ 18000 ปีก่อนที่จะตื่นขึ้นและพบกับก้อนกลมดำมืดก้อนหนึ่งรอบตัวเขา ตอนที่เขาเปิดตาสลัวๆของเขา สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขานอกจากความมืดแล้วก็มีอะไรเลย เขาอยากจะยืดแข้งยืดขาสักหน่อย แต่ “ไข่ไก่” ห่อหุ้มร่างกายเขาไว้ เขารู้สึกได้ว่าร่างกายมันร้อนไปหมดจนไม่อาจทนได้ หายใจก็ลำบากมาก พระเจ้า! นี่ต้องเป็นที่ตายของฉันแน่เลย!
​ผานกู่จินตนาการไม่ออกเลยว่าจะสามารถมีชีวิตรอดในสภาพแบบนี้ได้อย่างไร เขารู้สึกโกรธมาก เขาจึงดึงฟันตัวเองซี่หนึ่ง เปลี่ยนมันเป็นขวานเทพขนาดใหญ่ที่มีพลังมหาศาล ใช้แรงจามให้สิ่งที่อยู่ล้อมรอบขาดออกจากกัน
​“ แควก แควก…. ” หลังจากเสียงดังอยู่สักพักหนึ่ง อากาศอันบริสุทธิ์และสดชื่นก็เข้ามาท่ามกลาง “ ไข่ไก่ ” มันถูกพัดขึ้นไปยังที่สูง ท้องฟ้าได้เปลี่ยนไป อีกทั้งมวลสารจำนวนหนึ่งมีลักษณะขุ่นมัวก็ค่อยๆลดระดับลง กลายเป็นแผ่นดินขนาดใหญ่ และหลังจากนี้ไป จักรวาลแรกเริ่มที่ไม่แบ่งแยกสรรพสิ่งก็ได้เปลี่ยนเป็นฟ้าและดิน ไม่เป็นแผ่นผืนบางสีดำอีกต่อไป ผู้ที่อยู่ท่ามกลางสิ่งเหล่านี้จะรับรู้ได้เพียงอากาศอันสดชื่อปลอดโปร่ง
​ท้องนภาสูงส่ง ผืนแผ่นดินไพศาล แต่ว่าผานกู่ยังไม่สบายใจกับความสำเร็จนี้ เขาเป็นกังวลท้องฟ้าและแผ่นดินจะกลับมารวมกันอีก เขาจึงแยกขาทั้งสองข้างยืนอยู่บนแผ่นดินอย่างมั่นคงและชะเง้อหัวเพื่อรองรับท้องฟ้า หลังจากใช้พลังอย่างเต็มที่ ภายในหนึ่งวันร่างกายของเขาเปลี่ยนไปถึงเก้าครั้ง ทุกครั้งที่ร่างของผ่านกู่ สูงขึ้น 1 ฟุต ท้องฟ้าจะส่งขึ้นอีก 1 ฟุต แผ่นดินก็จะหนาขึ้น 1 ฟุต
​ความพยายาม 18000 กว่าปีผ่านไป ผานกู่กลายเป็นยักษ์ขนาดใหญ่ตนหนึ่ง ในขณะที่ท้องฟ้าสูงจนมิอาจเอื้อมถึง แผ่นดินหนาจนมิอาจหาสิ่งใดมาเปรียบได้ ยิ่งเวลาผ่านไป ท้องฟ้ายิ่งสูง แผ่นดินยิ่งหนา ผานกู่ก็สูงถึง 90000 ลี้แล้ว
​ผานกู่ก็ยังไม่ยอมแพ้ ยังคงตั้งใจใช้วิธีนี้ ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไรแล้ว จนในที่สุด ท้องฟ้าไม่สามารถสูงได้อีก แผ่นดินก็ไม่สามารถหนาได้อีก
​ในตอนนี้ ผานกู่ได้ใช้พลังทั้งร่างกายของเขาไปหมดแล้ว เขาค่อยๆลืมตาขึ้น เต็มไปด้วยยความรู้สึกอบอุ่นหัวใจที่ได้เห็นสองมือของตัวเองเปิดท้องฟ้าและแผ่นดิน
​โอ้โห! ยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว ตัวฉันเองยังคาดไม่ถึงเลยว่าจะสร้างโลกใหม่ได้ขนาดนี้ จากนี้ไป สรรพสิ่งบนโลกก็ไม่ต้องอยู่ในที่มืดมิดอีกแล้ว
​ผานกู่อาเจียนออกมาหนึ่งครั้งเป็นเวลานาน ค่อยๆลมตัวนอนบนพื้นดิน ปิดตาที่หนักอึ้ง และจากโลกนี้ไปตลอดกาล
​วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ตายแล้ว แต่ซากของเขายังคงอยู่ :
ก่อนผานกู่ตาย ลมที่เขาพ่นออกจากปากได้กลายเป็นลมและก้อนเมฆ เสียงของเขากลายเป็นเสียงฟ้าร้อง ตาซ้ายกลายเป็นพระอาทิตย์ส่องแสงให้แผ่นดินอันกว้างใหญ่ ตาขวาเป็นพระจันทร์นวลผ่องขนาดใหญ่ให้แสงสว่างแก่โลกในยามค่ำคืน เส้นผมหลายล้านเส้นเป็นดวงดาวหลายล้านดวงระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน เลือดเป็นแม่น้ำและทะเลสาบไหลไปไร้สิ้นสุด กล้ามเนื้อเป็นแผ่นดินพันลี้อันอุดดมสมบูรณ์เพื่อให้สรรพสิ่งได้ใช้ชีวิต กะโหลกเป็นต้นไม้ใบหญ้าให้คนได้ชื่นชม หลอดเลือดกลายเป็นถนนหนทาง ฟันเป็นก้อนหินและโลหะให้ผู้คนได้ใช้สอย ไขกระดูกเป็นไข่มุกอันสุกสว่างให้คนได้สะสม เหงื่อเป็นฝนและหยาดน้ำค้างให้ความชุ่มชื้นแก่พืชพันธุ์ธัญญาหาร ลมหายใจออกเป็นสายลมและเมฆขาวกลายมาเป็นวิวทิวทัศน์ของโลก ตอนที่ผานกู่พังทลาลงมา หัวของเขากลายเป็นภูเขาทางทิศตะวันออกไท่ซาน ( ที่มณฑลซานตง ) เท้าของเขากลายเป็นภูเขาทางทิศตะวันตกหัวซาน ( ที่มณฑลส่านซี ) แขนซ้ายของเขาเป็นภูเขาทางตอนใต้เหิงซาน ( มณฑลหูหนาน ) แขนขวาของเขาเป็นภูเขาทางตอนเหนือเหิงซาน ( มณฑลซานซี ) ท้องของเขาเป็นภูเขาตอนกลางซงซาน ( มณฑลเหอหนาน ) ว่ากันว่าจิตวิญญาณของผานกู่ก็ยังอยู่ตรงที่เขาตายและกลายเป็นชนเผ่ามนุษย์ ดังนั้น ใครๆก็พูดว่าชนเผ่ามนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงปัญญามากที่สุดของโลก
​ช่วงชีวิตผานกู่ได้บรรลุผลสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในการสร้างฟ้าดิน หลังสิ้นใจก็ได้ทิ้งสมบัติอันล้ำค่าไว้ให้อนุชน และได้กลายเป็นวีรบุรุษที่น่ายกย่องของชนชาติจีน