Krukay Chinese

เรียนรู้ภาษาจีน เรียนรู้วัฒนธรรม


แพนด้า

大熊猫长得非常可爱。圆乎乎的头上长着厚厚的白毛,头顶上长着黑毛,一对圆圆的耳朵,脸上长着一对大眼睛,眼睛的四周是一圈黑色的毛,像是戴上了一副墨镜,脸上还有一张大嘴巴,胖墩墩的身体上长着臼毛,四条短而粗的黑腿,走起路来慢腾腾的,它的性格憨厚,天真可爱。大熊猫又胖又大,而且长着一个大肚皮,所以特别能吃,一次就要吃一大堆食物。它的胃不能消化纤维性的食物,只能从食物的汁水中吸收营养。它还爱喝清亮亮的泉水。大熊猫的老家在中国的西南部高山峻岭之中,那里遍地是绿竹,到处都有泉水,因此大熊猫的主要食物就是竹子和泉水了。
大熊猫是活化石。在很早很早以前,地球上的气候越变越冷了,大地上形成了许许多多的大冰块,植物都不能生长了,许多动物都冻死饿死了,唯独大熊猫躲在高山深谷里活了下来,成为动物世界的珍品。至今大熊猫还保留着古代动物的特征。
经过千万年的时间,计多动物都变了样,唯独大熊猫还和原来一样,没有变化,因此它不仅从外貌上深受大人和小孩的喜欢,还成为生物学家们研究古代生物的“活化石”。大熊猫还作为中国人民的友好使者出使日本、英国、美国等国家。大熊猫到了那些国家里,受到大人小孩的热烈欢迎。
他们非常珍爱大熊猫,给它好吃的,让它住漂亮的房子,给它起好听的名字,什么欢欢、珍珍、东东……这样可爱珍贵的大熊猫,世界上只有我们中国独有,所以我们称大熊猫为中国的“国宝”。
威胁大熊猫生存的原因有哪些呢?
主要有三个。第一个因素,也是最重要的因素,是人类对大熊猫居住地的田吞食活动。现在,野大熊猫只栖息于我国四川的岷山、邛崃山和大小凉山,甘肃省的南缘,陕西省秦岭南麓的部分狭窄地区。然而,即使在保护区内,仍有成千上万的人居住,与人群居住相关的是,随着对木材的需求增大,人们非法砍伐保护区内的森林,大熊猫温柔腼腆的性格使它们羞于与人类争夺地盘,也无法抗拒人类对它居住环境的破坏,龟缩在小得不能再小的天地里。
第二因素,是大熊猫赖以生存的竹类植物周期性开花,使大熊猫的食物短缺。竹子开花的一个周期大约是40年,以往,大熊猫对这种自然生态事件,似乎有一定的适应能力。遇到一种竹类开花,大熊猫可以转食其他的竹类,或者迁徙到没有开花的竹林去。
第三个因素,是大熊猫的繁殖力很差,这是它的内在的重要原因。遗传学理论表明,要使大熊猫种群繁衍下去,自然界应该存有数量比较大的种群,才能有更多的机会交配产仔。而据专家推测估计,现存野生大熊猫仅有1000~1100只,而且被分割在几个保护区内。保护区之间有河流、险峻的山脊、伐木材道和已砍伐掉的空旷林地等,使相互之间不能沟通。
加上大熊猫性成熟比一般食肉动物晚得多,一般要到7~8岁才能交配,在配偶时又有一定的选择性。大熊猫每胎产1~2仔,幼仔出生时极为弱小,成长又慢,常常受到豹、豺狗、黑熊等天敌的伤害,以及疾病的威胁,很难成活。
แพนด้ายักษ์เป็นสัตว์ที่น่ารักมากๆ ทั้งหัวกลมๆ ของมันที่ปกคลุมด้วยขนหนาๆ สีขาว และขนสีดำที่ด้านบนสุด หูกลมๆ ตาคู่โตๆ ที่ล้อมรอบด้วยขอบตาสีดำเหมือนกับใส่แว่นกันแดดอยู่ ปากกว้างๆ ร่างกายอวบอ้วนที่ปกคลุมด้วยขน ขาสีดำสั้นๆ หนาๆ ทั้งสี่ ท่าทางการเดินที่แสนจะต้วมเตี้ยม นิสัยของมันซื่อๆ ไร้เดียงสาและน่ารัก แพนด้ายักษ์นั้นทั้งตัวอ้วนทั้งตัวใหญ่ หน้าท้องก็ใหญ่ มันจึงเป็นสัตว์ที่กินได้เยอะมากๆ กินครั้งหนึ่งต้องกินเป็นอาหารมื้อใหญ่ กระเพาะของมันไม่สามารถย่อยอาหารจำพวกกากใยได้ ทำได้เพียงดูดซับสารอาหารจากน้ำที่อยู่ในอาหารเท่านั้น มันยังชอบดื่มน้ำแร่ใสสะอาดจากตาน้ำ หมีแพนด้ามีบ้านเกิดอยู่กลางเขาสูงและแนวสันเขาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน บริเวณนั้นเต็มไปด้วยต้นไผ่เขียวขจี ทุกที่ล้วนมีน้ำแร่ ดังนั้นอาหารที่สำคัญของแพนด้ายักษ์ก็คือ ไผ่และน้ำแร่
แพนด้ายักษ์เป็นฟอสซิลมีชีวิต เมื่อนานมาแล้ว สภาพอากาศบนโลกเปลี่ยนแปลงไปยิ่งหนาวมากขึ้นเรื่อยๆ บนพื้นดินเกิดแผ่นน้ำแข็งขึ้นมากมาย พืชพันธุ์ต่างๆไม่สามารถเติบโตได้อีกต่อไป สัตว์ต่างๆก็ล้มตายด้วยความหนาวและความหิวโหย มีเพียงแพนด้ายักษ์ที่หลบซ่อนในหุบเหวลึกบนเขาสูงเท่านั้นที่ดำรงชีวิตต่อมาได้ กลายเป็นสัตว์ที่เป็นสมบัติล้ำค่าของโลก จนถึงทุกวันนี้ แพนด้ายักษ์ยังคงคงไว้ซึ่งลักษณะของสัตว์โบราณอยู่
ผ่านมาสิบล้านปี สัตว์มากมายก็มีลักษณะที่เปลี่ยนแปลงไป มีเพียงแพนด้ายักษ์ที่ยังคงมีลักษณะเหมือนเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ดังนั้นมันจึงไม่เพียงเป็นที่ชื่นชอบอย่างมากของผู้ใหญ่และเด็กๆจากหน้าตาของมัน แต่ยังเป็น “ฟอสซิลมีชีวิต” ที่เหล่านักชีววิทยาวิจัยเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตโบราณอีกด้วย นอกจากนี้แพนด้ายักษ์ยังเป็นทูตสันถวไมตรีของประชาชนจีนเพื่อสร้างสัมพันธไมตรีกับญี่ปุ่น อังกฤษ สหรัฐอเมริกา และประเทศอื่นๆ เมื่อแพนด้ายักษ์ไปถึงประเทศเหล่านั้น ก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากทั้งผู้ใหญ่และเด็กๆ
พวกเขารักและหวงแหนแพนด้ายักษ์อย่างมาก ทั้งให้มันกินอาหารดีๆ ให้มันอาศัยอยู่ในห้องสวยๆ ตั้งชื่อเพราะๆให้กับมัน เช่น ฮวนฮวน เจินเจิน ตงตง แพนด้ายักษ์ที่ทั้งน่ารักและมีค่าอย่างนี้ บนโลกมีอยู่เพียงแค่ที่ประเทศจีนเท่านั้น ดังนั้นเราจึงยกให้เจ้าแพนด้ายักษ์เป็น “สมบัติล้ำค่าของชาติ” ของประเทศจีน
ปัจจัยที่คุกคามการดำรงอยู่ของแพนด้ายักษ์มีอะไรบ้าง?
หลักๆมีอยู่ 3 ปัจจัย ปัจจัยแรกและถือเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุด คือกิจกรรมของมนุษย์ที่รุกล้ำที่อยู่อาศัยของแพนด้ายักษ์ ปัจจุบันพื้นที่ที่เป็นที่อยู่อาศัยของแพนด้ายักษ์ คือ เทือกเขาหมินในเสฉวน เขาฉฺยงหลาย และเขาน้อยใหญ่เหลียงซาน นอกจากนี้ยังมีทางใต้ของมณฑลกานซู่ และพื้นที่เทือกเขาแคบๆทางตอนใต้ของเทือกเขาฉินหลิ่งมณฑลส่านซี อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะอยู่ในเขตอนุรักษ์ ก็ยังมีที่อยู่อาศัยของคนหลายหมื่น สิ่งที่เกี่ยวข้องกับที่อยู่อาศัยของผู้คนคือ ความต้องการไม้จำนวนมาก คนจึงลักลอบตัดต้นไม้อย่างผิดกฎหมายในพื้นที่ป่าอนุรักษ์ และด้วยนิสัยที่อ่อนโยนและขี้อายของแพนด้ายักษ์ทำให้พวกมันไม่กล้าแย่งชิงพื้นที่คืนจากมนุษย์ และพวกมันก็ไม่สามารถต้านทานการทำลายที่อยู่อาศัยของพวกมันจากน้ำมือมนุษย์ได้ ทำให้พื้นที่อยู่อาศัยของพวกมันเล็กมาก จนแทบจะเล็กไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว
ปัจจัยที่สอง คือ วัฏจักรการออกดอกของพันธุ์ไผ่ที่เป็นอาหารในการดำรงชีวิตของแพนด้ายักษ์ ทำให้แพนด้ายักษ์ขาดแคลนอาหาร ไผ่จะออกดอกครั้งหนึ่งใช้เวลาประมาณ 40 ปี แต่ก่อน แพนด้ายักษ์ก็ยังใช้ชีวิตต่อไปแม้ว่าวัฏจักรนี้จะเป็นอุปสรรคในการหาอาหารราวกับว่ามันมีความสามารถในการปรับตัว เมื่อพบไผ่พันธุ์หนึ่งแตกหน่อ แพนด้ายักษ์ก็จะเปลี่ยนไปกินไผ่พันธุ์อื่นแทน หรือไม่ก็ย้ายไปกินไผ่ในที่ที่ยังไม่ออกดอกแทน
ปัจจัยที่สาม คือ ความสามารถในการสืบพันธุ์ของแพนด้ายักษ์นั้นต่ำมาก นี่เป็นปัจจัยภายในของพวกมันที่สำคัญอย่างมาก ทฤษฎีทางพันธุศาสตร์แสดงให้เห็นว่า ในการที่จะเพิ่มจำนวนแพนด้ายักษ์ให้มากขึ้น ในธรรมชาติควรมีจำนวนประชากรแพนด้ายักษ์ค่อนข้างมากเสียก่อน จึงจะทำให้มีโอกาสผสมพันธุ์และออกลูกออกหลานมากขึ้น แต่ตามการประมาณคร่าวๆของผู้เชี่ยวชาญ มีแพนด้ายักษ์เพียงประมาณ 1000~1100 ตัวเท่านั้นในธรรมชาติ และถูกแบ่งแยกในเขตอนุรักษ์บางแห่ง ในเขตอนุรักษ์มีแม่น้ำ เทือกเขาสูงชัน เส้นทางตัดไม้และพื้นที่ป่าที่ถูกตัดไป ทำให้พวกมันไม่สามารถไปมาหาสู่กันได้
นอกจากนี้ วัยเจริญพันธุ์ของแพนด้ายักษ์นั้นช้ากว่าสัตว์กินเนื้อชนิดอื่นอย่างมาก ปกติจะเริ่มผสมพันธุ์เมื่ออายุได้ 7-8 ปี ตอนจับคู่ผสมพันธุ์ก็มีการเลือกคู่ด้วย พวกมันจะออกลูกครั้งละ 1-2 ตัว ลูกแพนด้าตอนเกิดมาจะตัวเล็กและอ่อนแอสุดๆ เวลาเจริญเติบโตก็ช้า พวกมันจึงมักจะถูกเสือดาว หมาไน หมีดำและศัตรูในธรรมชาติอื่นๆทำร้าย หรือมักจะป่วยเป็นโรค จึงยากที่จะอยู่รอดได้