Krukay Chinese

เรียนรู้ภาษาจีน เรียนรู้วัฒนธรรม


พานอานคือใคร

潘安是谁?美男子潘安的故事 潘安到底有多美?
潘安是世人对他的称呼,他的原名是潘岳。他的家乡是在河南,出生于公元247年,享年54岁。潘安说在的家族向来都崇尚儒学,所以他也一样是儒学的追随者。年轻的时候,潘安就一直跟着父亲游走了山东、河南等三省,之后还进入到了洛阳大学。他二十岁之时就被世人所熟知。
少年成名的他并不是因为做了多大的官,而是因为他的美貌和才华。根据记载了解到,潘安二十出头就做了官,他亲自下地耕作,然后为这事写了长长一篇诗赋,其中的辞藻很是美妙。就因为这事出尽风头,大家对他也就有了妒忌之心,所以潘安一直都没有得到升职的机会,直到他三十几岁之时。
潘安在河阳县任县令时,由于当地地理以及气候的原因,因此整个县都种满了桃花,潘安浇花息讼而深受百姓的爱戴,于是后来就用“河阳一县花”之类的称呼来指代潘安,用以称赞一处地方的美好景象或是表示某地治理得当。而这个典故也是“花样美男”最早的来源出处。此后,庚信与李白等人也在多篇文章诗作中提到了这个花县的故事,如今往往用来形容一个人的潇洒。
众所周知,潘安是世间难得一见的绝世美男子,它能够留名千年,那么在当时的生活中他有多受欢迎呢? 有一个成语“掷果盈车”讲述的就是古代的女性们极其爱慕潘安,甚至到了疯狂的程度。
根据南宋时期刘义庆所著的《世说新语》中的容止篇,潘安由于相貌俊美而被记录到这个篇目中,其中有一个故事讲的就是这个成语的由来。据悉,潘安由于相貌过于出众,面容清秀俊美,神态风度翩翩,引得无数女子对他朝思暮想。每次他只要一出门,驾着车在路上出游,所有女的都会立马放下手中的活,或从窗户或从门口纷纷探出头来观望他,而且不只是少女或者妇女们对他如此着迷,老妇人们更是难以自控,一看到潘安就立马将家中新鲜的水果统统搬出来,全部往他的车里丢,因此潘安每次只要一出门,回家的时候都能装满一整车的水果。据悉,当时还有一个名叫左太冲的男子,长得其丑无比,但他见潘安如此受欢迎,就东施效颦也模仿潘安出游,结果被老妇人们吐了一脸的口水只得怏怏而归。
潘安虽然腹中很有才华,但一直以来都没有真正得到重用,发挥才能的地方。后来和石崇等人与贾谧交好,甚至提出晋书断限。潘母劝说他不要在这上面太过执着,可是潘安已经停不下来,这也为他的结局埋下了导火索。而后司马伦当上了皇帝,孙秀做宰相。因为孙秀和潘安之间有些怨恨,所以孙秀想尽各种办法找出潘安的罪证。潘安知道自己是对方恨他,也明白自己是不可能幸免了。果然没多久潘安被抓起来,下令斩首,同他一起的还有石崇。不仅如此,连他们的家人也都不能逃过这一死劫。

พานอันคือใคร เรื่องราวของพานอันหนุ่มรูปงาม แท้จริงแล้วพานอันงามเพียงใด
พานอัน เป็นชื่อที่คนทั่วไปเรียกกัน ชื่อเดิมของเขาคือ พานเยฺว่ บ้านเกิดของเขาอยู่ที่มณฑลเหอหนาน เกิดเมื่อปี ค.ศ.247 มีชีวิตถึงอายุ54ปี ครอบครัวของพานอันยึดหลักคำสอนของลัทธิขงจื่อมาโดยตลอด เขาจึงเป็นลูกศิษย์ของลัทธิขงจื่อเช่นเดียวกัน ช่วงเยาว์วัยพานอันติดตามบิดาเดินทางไปยังมณฑลชานตง มณฑลเหอหนานอยู่ตลอด หลังจากนั้นยังเข้าศึกษาที่สำนักลั่วหยาง เมื่ออายุ20ปีเขาก็กลายเป็นที่รู้จักกันของคนทั่วไป
การที่เขาอายุยังน้อยและมีชื่อเสียงไม่ได้เป็นเพราะทำงานราชการมาเยอะ แต่เป็นเพราะความหล่อเหลาและฝีมือในการประพันธ์ของเขา ตามบันทึกจะเข้าใจได้ว่าพานอันตอนอายุ20ปีนิดๆก็เข้ารับราชการ เขาลงพื้นที่ทำเกษตรด้วยตัวเอง หลังจากนั้นก็นำเรื่องที่ลงพื้นที่ทำเกษตรมาขีดเขียนออกมาเป็นบทกวียาวๆหนึ่งชิ้น ซึ่งศิลปการใช้ถ้อยคำในบทกวีมีความงดงามอย่างมาก พอเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ทุกคนก็เลยอิจฉาริษยา พานอันจึงไม่มีโอกาสได้เลื่อนขั้นในหน้าที่การงานมาตลอด จนกระทั่งเขาอายุ30ปีกว่า
ตอนที่พานอันอยู่ที่อำเภอเหอหยางในปัจจุบัน เนื่องจากสภาพทางภูมิศาสตร์และสภาพอากาศ ทั้งอำเภอจึงปลูกต้นท้อเต็มไปหมด พานอันใช้วิธีรดน้ำดอกไม้ระงับพิพาทตอนที่ชาวบ้านฟ้องร้องคดีความต่อกัน เขาจึงได้รับความรักและความเคารพนับถือจากชาวบ้าน ต่อมาภายหลังมีการใช้คำว่า “ดอกไม้บานทั่วอำเภอเหอหยาง” เรียกสื่อแทนพานอัน และใช้เพื่อกล่าวชมทัศนียภาพที่สวยงามในทุกๆที่หรือใช้กล่าวชมถึงการจัดการที่เหมาะสม และคำอุปมานี้ก็คือที่มาที่เก่าที่สุดของคำว่า “ผู้ชายดอกไม้” ภายหลังในงานประพันธ์บทกวีหลายชิ้นของเกิงซิ่นและหลี่ป๋ายมีการกล่าวถึงเรื่องเล่าของอำเภอดอกไม้นี้ และจนถึงทุกวันนี้ก็ยังมีการนำคำอุปมานี้มาใช้บ่อยๆเพื่อพรรณาถึงคนที่มีนิสัยเป็นธรรมชาติ ใจกว้าง ไม่แข็งกระด้าง
อย่างที่รู้ๆกันว่าพานอันเป็นชายหนุ่มที่หล่อเป็นพิเศษที่ยากที่จะพบเจอสักครั้งในโลกนี้ ความหล่อของพานอันนั้นพอที่จะหลงเหลือชื่อเสียงได้เป็นพันปี ถ้าอย่างนั้นตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่จะได้รับความสนใจมากเพียงใดกันนะ มีสำนวนหนึ่งคือ “ปาผลไม้เต็มรถ” พูดถึงพวกผู้หญิงสมัยโบราณที่รักและปลาบปลื้มพานอันอย่างมากที่สุด ถึงขนาดที่อยู่ในระดับที่บ้าคลั่ง
ตามหัวข้อเรื่องรูปโฉมและบุคลิกลักษณะในงานเขียนสมัยซ่งใต้ของหลิวอี้ชิ่ง เรื่อง《ชื่อชัวซินยฺหวี่》รูปลักษณ์ที่หล่อเหลาของพานอันถูกบันทึกไว้ในชื่อตอนหนึ่งในงานเขียนนี้ด้วย ซึ่งมีเรื่องเล่าที่อธิบายถึงที่มาของสำนวนนี้ มีการระบุไว้ว่า เนื่องจากพานอันมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นเกินใคร ใบหน้าหล่อละมุน อากัปกิริยาสง่าผ่าเผย จึงดึงดูดสาวๆนับไม่ถ้วนให้เฝ้าปรารถนาคิดถึงพานอันทั้งวันทั้งคืน ทุกครั้งเพียงแค่พานอันออกมาข้างนอก ขับรถชมวิวทิวทัศน์บนถนน พวกผู้หญิงทั้งหมดก็รีบทิ้งสิ่งที่กำลังทำอยู่ในมือ ค่อยๆโผล่หัวออกมาจากหน้าต่างหรือประตูเพื่อมองเขา ไม่ใช่เพียงแค่สาวน้อยสาวใหญ่เท่านั้นที่คลั่งไคล้หลงใหลเขาเช่นนี้ แม้กระทั่งพวกหญิงชราก็ยังยากที่จะคุมตัวเองไม่ให้หลงใหลเขาไปด้วย พอเห็นพานอันก็รีบเอาผลไม้สดๆในบ้านขนออกมาทั้งหมด ทุกคนพร้อมใจกันปาผลไม้เข้าไปในรถของเขา ด้วยเหตุนี้ทุกครั้งที่พานอันออกจากบ้าน พอกลับบ้านมารถก็เต็มไปด้วยผลไม้ มีการระบุไว้อีกด้วยว่า ตอนนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งชื่อจั่วไท่ชง หน้าตาอัปลักษณ์ แต่พอเขาเห็นว่าพานอันได้รับความสนใจเยอะเช่นนั้น ก็เลยทำตัวเหมือนสำนวนตงชือเลียนแบบขมวดคิ้ว ออกมาชมวิวทิวทัศน์เลียนแบบพานอัน ผลปรากฏว่าถูกพวกหญิงชราถุยน้ำลายใส่เต็มหน้า เขาจึงทำได้แค่ขุ่นเคืองอยู่ในใจและกลับบ้านไป
ถึงแม้ว่าพานอันจะมีความสามารถในการประพันธ์อย่างมาก แต่ตลอดที่ผ่านมาเขาไม่เคยได้รับตำแหน่งที่สำคัญและไม่เคยได้อยู่ในที่ที่จะได้แสดงความสามารถเลยสักครั้ง ต่อมาเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนอย่างฉือฉงและเจี่ยมี่ ถึงขนาดที่พูดถึงขอบเขตลำดับเหตุการณ์ของหนังสือจิ้น แม่ของพานอันพูดโน้มน้าวให้เขาอย่าไปยึดติดกับเรื่องนี้มากเกินไป แต่พานอันก็หยุดไม่ได้เสียแล้ว และนี่ก็เป็นการฝังชนวนระเบิดให้กับจุดจบชีวิตของพานอัน ต่อมาซือหม่าหลุนขึ้นเป็นจักรพรรดิ และซุนซิ่วเป็นเสนาบดี เนื่องจากซุนซิ่วกับพานอันตอนนั้นมีความขุ่นเคืองต่อกัน ซุนซิ่วจึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อหาความผิดของพานอัน พานอันเองก็รู้ดีว่าตัวเองเป็นที่เกลียดแค้นของอีกฝ่าย และก็เข้าใจว่าตัวเองคงไม่สามารถโชคดีหนีรอดไปได้แน่ๆ และก็เป็นอย่างที่คิดไว้ ไม่นานพานอันก็ถูกจับตัว และถูกสั่งให้ตัดหัวพร้อมกับฉือฉง ไม่เพียงแค่นี้เท่านั้น แม้กระทั่งคนในครอบครัวของพานอันเองก็ล้วนหนีไม่พ้นเคราะห์ร้ายการตายครั้งนี้ด้วยเช่นกัน

ที่มาบทความ: https://www.mingrenzhuan.com/mingrengushi/30735.html